نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتر جامعه‌شناسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

2 دانشیار جامعه‌شناسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

3 استاد مطالعات زنان دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

چکیده

قرائت پرنفوذی از تاریخ مشروطه ارائه شده که به موجب آن مشروطیت برابر عدالت‌طلبی، آزادی‌خواهی، قانون‌خواهی قلمداد شده است. بسیاری تاریخ‌نگاران اندیشه نیز تحولات این دوره تاریخی را با مقوله بحران هویت توضیح می‌دهند. پژوهش حاضر در تمایز از این بینش‌ها، با کاربست روش دیرینه‌شناسانه و تبارشناسنه میشل فوکو، دو رخداد بزرگ جنگ‌های ایران و روس و گسترش بیماری‌های مسری و مرگ‌آور وبا و طاعون را بدل به مسئله کرده و به زمینه‌ای پرداخته است که ذیل آن گفتمان سیاسی حاکم و نظم معنایی و نمادین مستقر در جامعه فروپاشید. چنین تبیینی از سویی با مقولات و تبیین‌های هویتی هم‌خوان نیست؛ از سویی دیگر با بررسی رسالات روشن‌فکران قاجاری این نتیجه حاصل آمد که نه عدالت‌طلبی و نه آزادی‌خواهی دال‌های مرکزی گفتمان مشروطه نبوده و این‌ها دال‌های شناوری هستند که به خدمت دال مرکزی در می‌آیند که همانا «انتظام دولت» است. یافته‌های پژوهش بیان‌گر این هستند که مشروطه‌خواهی بیش از آنکه گفتاری در رهایی و آزادی باشد گفتاری در نظم است و خواهان دولتی است که بتواند بیش از پیش بر مردم حکومت کند و وجوه متعدد زیست آنها را رصد نماید. دولتی که بیشتر به مردم شکل دهد تا بهتر به خدمت دولت درآیند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Constitutionalism, in Qajar era of Iran, a discourse aimed at strengthen centered state

نویسندگان [English]

  • meysam shamsi gooshki 1
  • vahid shalchi 2
  • mohammadtaghi karami ghahi 3

1 PhD Student in Sociology, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran.

2 Associate Professor of Sociology, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran.

3 Professor of Women's Studies, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran.

چکیده [English]

According to the influential reading of the Constitutional Revolution, Constitutionalism is equated with the justice, freedom, and law. Many historians of thought also explain the transformations of this historical period by theorizing with concepts of identity crisis. This study, in distinction from these perspectives, employs Michel Foucault's methods, problematizing the two significant events of the Iran- Russia wars and the spread of infectious diseases such as cholera and plague. It examines the context in which the prevailing political discourse and the established semantic and symbolic order of society collapsed. Though these explanations are not consistent with the identity-related interpretations and concepts, an analysis of the writings of Qajar intellectuals leads to the conclusion that neither the pursuit for justice nor for freedom were the fixed signifiers of the Constitutional discourse; Rather, these are empty signifiers that serve the fixed signifiers, which is "regulating the State". The findings of this study indicate that Constitutionalism is more a discourse about order and regulation than a discourse about liberation and freedom. It seeks a government capable of exerting greater control over the people, monitoring various aspects of their lives and most importantly, capable of shaping a populace which can serve this government.

کلیدواژه‌ها [English]

  • event
  • governmentality
  • beıng govern
  • governing
  • regulated state
  • ابن‌خلدون، عبدالرحمن. (۱۳۹۱)، مقدمه، به کوشش محمدپروین گنابادی، تهران: علمی و فرهنگی.
  • اتابکی، تورج. (۱۳۸۷)، «مشروطه‌خواهان بدون مرز»، نشریه گفتگو، شماره ۵۱: ۳۳- ۴۶.
  • احمد ابن علی. (بدون تاریخ)، تحفه ناصری، خطی، کتابخانه ملی، (۶۶۹۸).
  • اسدآبادی، سید جمال الدین. (۱۳۶۰)، نامه‌های سید جمال الدین اسدآبادی، به کوشش ابوالحسن جمالی اسدآبادی، تهران: انتشارات امیرکبیر، چاپ سوم.
  • اسمارت، بری. (۱۳۸۵)، میشل فوکو، ترجمه لیلا جوافشانی و حسن چاوشیان، تهران: کتاب آمه.
  • اشرف، احمد. (۱۳۵۹)، موانع تاریخی رشد سرمایه‌داری در ایران: دوره قاجاریه، تهران: انتشارات زمینه.
  • اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان. (۱۳۵۰)، روزنامه خاطرات، تهران: امیرکبیر، چاپ دوم.
  • اعتمادالسلطنه، محمدحسن خان. (۱۳۶۷)، مرآت البلدان، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
  • افلاطون بن اسکندر. (۱۳۰۲). اقبال ناصری، سنگی، کتابخانه مجلس، (۲۰۳۰۸۹).
  • الگار، حامد. (۱۳۶۹)، دین و دولت در ایران: نقش عالمان در دورۀ قاجار، ترجمه: ابوالقاسم سری، تهران: انتشارات توس، چاپ دوم.
  • امانت، عباس. (۱۴۰۰). عهد قاجار و سودای فرنگ، ترجمه: کاظم فیروزمند، لندن: نشر مهری.
  • آبراهامیان، یرواند. (۱۳۸۹)، ایران بین دو انقلاب، ترجمه: کاظم فیروزمند و همکاران، تهران: نشر مرکز، چاپ پانزدهم.
  • آبراهامیان، یرواند. (۱۳۹۵)، تاریخ ایران مدرن، ترجمه: محمدابراهیم فتاحی، تهران: نشر نی، چاپ سیزدهم.
  • آخوندزاده، فتحعلی. (۱۳۵۰)، مکتوبات، به کوشش باقر مؤمنی، تهران: صدای معاصر.
  • آخوندزاده، فتحعلی. (۱۳۵۱)، مقالات، به کوشش باقر مؤمنی، تهران: انتشارات آوا.
  • آدمیت، فریدون و ناطق، هما. (۱۳۵۶)، افکار اجتماعی و سیاسی و اقتصادی در آثار منتشرنشدۀ دوران قاجار، تهران: انتشارات آگاه.
  • آدمیت، فریدون. (۱۳۵۶)، اندیشه ترقی و حکومت قانون (عصر سپهسالار)، تهران: خوارزمی، چاپ دوم.
  • آزاد ارمکی، تقی و رمضانی، محمدعلی. (۱۳۹۹)، «انتزاع قدرت‌های پادشاه و شکل‌گیری مشروطیت در دوره قاجار»، جامعه‌شناسی تاریخی، دوره ۱۲، شماره ۱: ۴۲.
  • بورل، آر، ام. (۱۳۹۲)، «همه‌گیری وبا در ایران جامعۀ قاجاری»، ترجمه فریده فرزی و زهرا نظر زاده، خردنامه، شماره ۱۱.
  • پولاک، ادوارد یاکوب. (۱۲۹۶)، رساله معالجه مرض وبا، خطی، کتابخانه ملی، (۳۶۹).
  • پولاک، ادوارد یاکوب. (۱۳۶۸)، سفرنامه پولاک «ایران و ایرانیان»، ترجمه: کیکاووس جهانداری، تهران: نشر خوارزمی.
  • تنکی، جوزف. (۱۴۰۱)، فلسفه هنر میشل فوکو: تبارشناسی مدرنیته، ترجمه مجید پروانه‌پور، تهران: گیلگمش.
  • توکلی طرقی، محمد. (۱۳۸۱)، تجدد بومی و بازاندیشی تاریخ، تهران: نشر تاریخ ایران.
  • الحسینی التبریزی. (۱۳۱۱). قانون العلاج، خطی.
  • حیدری، آرش. (۱۳۹۵)، تبارشناسی استبداد ایرانی از منظر تاریخ فرهنگی (از ابتدای عصر ناصری تا برآمدن رضاشاه)، پایان‌نامه دکتری، دانشگاه علامه طباطبایی.
  • دلوز، ژیل. (۱۳۹۴). میشل فوکو، ترجمه نیکو سرخوش و افشین جهاندیده، تهران: نشر نی، چاپ چهارم.
  • راوندی، مرتضی. (۱۳۸۴). تاریخ اجتماعی ایران، تهران: انتشارات نگاه، چاپ سوم.
  • رضاقلی میرزا قاجار. (۱۳۴۷)، سفرنامه رضاقلی میرزا، به کوشش اصغر فرمانفرمایی، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
  • ژوبر، پ، آمده. (۱۳۴۷)، سفرنامه ژوبر، ترجمه: علی‌قلی اعتماد مقدم، تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران.
  • ساوجی، موسی. (۱۲۶۹). دستورالاطباء فی العلاج الوباء، سنگی، کتابخانه مجلس (۲۸۱۰۹).
  • ساوجی، موسی. (۱۳۸۰)، در رسائل سیاسی عصر قاجار، غلام‌حسین زرگری نژاد، تهران: ناشر: کتابخانه ملی جمهوری اسلامی.
  • سپانلو، محمدعلی. (۱۳۸۱). مقدمه بر سیاحت‌نامه ابراهیم‌بیگ، تهران: نشر آگه.
  • سپهر، محمدتقی. (۱۳۹۷). ناسخ‌التواریخ: تاریخ قاجاریه، به اهتمام جمشید کیان‌فر، تهران: انتشارات اساطیر.
  • سیاح محلاتی، محمدعلی. (۱۳۵۶)، خاطرات حاج سیاح: دوره خوف و وحشت، به کوشش حمید سیاح، تهران: امیرکبیر.
  • شاردن، ژان. (۱۳۳۸)، سیاحت نامه شاردن، ترجمه: محمد عباسی، تهران: انتشارات امیرکبیر.
  • شیرازی، آقا بابا. (۱۲۸۳)، وبائیه صغیر، سنگی.
  • طالبوف، عبدالرحیم. (۱۳۵۶)، کتاب احمد، تهران: انتشارات شبگیر، چاپ دوم.
  • طالبوف، عبدالرحیم. (۱۳۸۱)، «آزادی و سیاست»، به کوشش ایرج افشار، تهران: انتشارات سحر.
  • طباطبایی، سید جواد. (۱۳۸۶)، مکتب تبریز و مبانی تجددخواهی، تهران: انتشارات ستوده، چاپ دوم.
  • عارفی، محمد اکرم. (۱۳۹۰)، «ملامهدی نراقی»، در اندیشۀ سیاسی متفکران مسلمان، جلد هفتم، تهران: پژوهشکده و مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
  • غلامرضاکاشی، محمدجواد و کاظمی زمهریر، مهدی. (۱۳۹۳)، «جدال‌های الهیاتی در عالم قدیم و پدیدار شدن روشنفکری در ایران»، پژوهش‌نامه علوم سیاسی، سال نهم، شماره دوم: ۱۴۹- ۱۸۰.
  • فوکو، میشل. (۱۳۷۰). «درباره روشنگری چیست کانت»، ترجمه: همایون فولاد پور، نشریه کلک، شماره ۲۲: ۵۸- ۶۷.
  • فوکو، میشل. (۱۳۸۰). نظم گفتار، ترجمه باقر پرهام، چاپ دوم، تهران: نشر آگه.
  • فوکو، میشل. (۱۳۸۸). تاریخ جنون در عصر کلاسیک، ترجمه: فاطمه ولیانی، تهران: هرمس، چاپ هفتم.
  • فوکو، میشل. (۱۳۹۰)، مجموعه مقالات: تئاتر فلسفه، ترجمه: نیکوسرخوش و افشین جهاندیده، تهران: نی.
  • فوکو، میشل. (۱۳۹۱). تولد زیست سیاست «درس گفتارهای کالژدوفرانس ۱۹۷۸-۷۹»، ترجمه رضا نجف زاده، تهران: نی، چاپ دوم.
  • فوکو، میشل. (۱۳۹۳). دیرینه‌شناسی دانش، ترجمه نیکو سرخوش و افشین جهاندیده، چاپ دوم، تهران: نشر نی.
  • فوکو، میشل. (۱۳۹۵). مراقبت و تنبیه، ترجمه نیکوسرخوش و افشین جهاندیده، تهران: نی، چاپ سیزدهم.
  • فوکو، میشل. (۱۴۰۰ -الف). الفاظ و اشیاء: باستان‌شناسی علوم انسانی، ترجمه فاطمه ولیانی، تهران: نشر ماهی، چاپ دوم.
  • فوکو، میشل. (۱۴۰۰ -ب). حکمرانی بر خود و دیگران: درس گفتارهای کالژدوفرانس ۱۹۸۲- ۱۹۸۳، ترجمه: سید محمدجواد سیدی، تهران: نشر چشمه.
  • فووریه، ژ. باپتیست. (۱۳۶۲)، سه سال در دربار ایران، ترجمه: عباس اقبال آشتیانی، تهران: انتشارات دنیای کتاب.
  • فیرحی، داوود. (۱۳۹۵). آستانۀ تجدد «در شرح تنبیه‌الامه و تنزیه‌المله»، تهران: نشر نی، چاپ دوم.
  • فیرحی، داوود. (۱۴۰۰). مفهوم قانون در ایران معاصر (تحولات پیشامشروطه)، تهران: نشر نی، چاپ سوم.
  • قاسمی پویا، اقبال. (۱۳۷۷)، مدارس جدید در دوره قاجاریه «بانیان و پیشروان»، مرکز نشر دانشگاهی: تهران.
  • قوزانلو، جمیل. (۱۳۶۲)، جنگ ده‌ساله ایران و روس، تهران: انتشارات دنیای کتاب.
  • کاتوزیان، محمدعلی همایون. (۱۳۹۰)، اقتصاد سیاسی ایران، ترجمه: محمدرضا نفیسی و کامبیز عزیزی، تهران: نشر مرکز، چاپ هفدهم.
  • کاتوزیان، محمدعلی همایون. (۱۳۹۱)، دولت و جامعه در ایران «انقراض قاجار و استقرار پهلوی»، ترجمه: حسین افشار، تهران: نشر مرکز.
  • کرمانی، حاجیه‌خانم علویه. (۱۳۸۶)، روزنامه سفر حج و عتبات عالیات و دربار ناصری. به کوشش رسول جعفریان، نشر مورخ: قم.
  • گاردان، آلفرد. (۱۳۶۲)، مأموریت ژنرال گاردان در ایران، ترجمه عباس اقبال، تهران: انتشارات نگاه.
  • گلچین، مسعود و توفیق، ابراهیم و خورسندی، زهره. (۱۳۹۰)، «تحلیل گفتمان روشن‌فکران ایرانی درباره علوم جدید (از تأسیس دارالفنون تا تأسیس دانشگاه تهران)»، مسائل اجتماعی ایران، سال دوم، شماره ۱: ۷۵- ۱۰۶.
  • گوبینو، آرتور. (۱۳۸۳). سه سال در آسیا، ترجمه: عبدالرضا هوشنگ مهدوی، تهران: نشر قطره.
  • لمبتون، آن. (۱۳۶۲). مالک و زارع در ایران، ترجمه منوچهر امیری، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ سوم.
  • مارکس، کارل و انگلس، فردریش. (۱۳۸۵). «فرمانروایی بریتانیا در هندوستان»، در مقالاتی از مارکس و انگلس، ترجمه سیروس ایزدی، تهران: ورجاوند.
  • محبوبی اردکانی، حسین. (۱۳۷۰)، تاریخ مؤسسات تمدنی جدید در ایران، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
  • مراغه‌ای، زین‌العابدین. (۱۳۸۱)، سیاحت‌نامه ابراهیم‌بیگ، به کوششم. ع. سپانلو، تهران: نشر آگه.
  • منتسکیو، شارل. (۱۳۴۹)، روح‌القوانین، ترجمه: علی‌اکبر مهتدی، تهران: امیرکبیر، چاپ ششم.
  • منتسکیو، شارل. (۱۴۰۲). نامه‌های ایرانی، ترجمه: محمد مجلسی، تهران: دنیای نو. چاپ هفتم.
  • میرزا آقاخان کرمانی. (۲۰۰۰)، سه مکتوب، به کوشش بهرام چوبینه، آلمان: انتشارات نیما ورلاگ.
  • میرزا ملکم خان، (۱۳۲۷ ب). رساله رفیق و وزیر، در مجموعه آثار میرزا ملکم خان، به کوشش محیط طباطبایی، تهران: انتشارات علمی.
  • میرزا ملکم خان، (۱۳۲۷ ج). رساله دفتر دیوان، در مجموعه آثار میرزا ملکم خان، به کوشش محیط طباطبایی، تهران: انتشارات علمی.
  • میرزا ملکم خان، (۱۳۲۷ د). رساله ندای عدالت، در مجموعه آثار میرزا ملکم خان، به کوشش محیط طباطبایی، تهران: انتشارات علمی.
  • میرزا ملکم خان، (۱۳۲۷)، کتابچه غیبی: دفترچه تنظیمات، در مجموعه آثار میرزا ملکم خان، به کوشش محیط طباطبایی، تهران: انتشارات علمی.
  • میرزای قمی. (۱۳۴۷)، ارشادنامه، به کوشش حسن قاضی‌زاده، نشریه دانشگاه تبریز، شماره ۸۷.
  • ناطق، هما. (۱۳۵۸ ب)، مصیبت وبا و بلای طاعون، تهران: نشر گستره.
  • ناطق، هما. (۱۳۵۸). از ماست که بر ماست (چند مقاله)، تهران: انتشارات آگاه، چاپ سوم.
  • ناطق، هما. (۱۹۹۰). ایران در راهیابی فرهنگی، پاریس: انتشارات خاوران.
  • ناظم‌الاسلام کرمانی. (۱۳۵۷). تاریخ بیداری ایرانیان، به کوشش سعیدی سیرجانی، تهران: بنیاد فرهنگ ایران.
  • نجم‌آبادی، افسانه. (۱۳۹۷)، زنان سیبیلو و مردان بی‌ریش: نگرانی‌های جنسیتی در مدرنیته ایرانی، مترجم: آتنا کامل و ایمان واقفی، تهران: انتشارات تیسا، چاپ سوم.
  • نجم‌آبادی، افسانه. (۱۹۹۵)، حکایت دختران قوچان: از یادرفته‌های انقلاب مشروطه، سوئد: نشر باران.
  • نراقی، احمد. (۱۳۷۱)، معراج السعاده، قم: نشر هجرت.
  • نفیسی، سعید. (۱۳۸۴)، تاریخ اجتماعی و سیاسی ایران در دوره معاصر، تهران: انتشارات اهورا.
  • نیچه، فردریش. (۱۳۹۰)، تبارشناسی اخلاق، ترجمه داریوش آشوری، تهران: نشر آگه.
  • هگل، و، ف، گئورگ. (۱۳۹۰). فلسفه تاریخ، ترجمه مسعود تقی زاده منظری، گوتنبرگ: چاپ اینترنتی.