نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار جامعه‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

سرطان پدیده‌ای اجتماعی است. واقعیت اجتماعی سرطان متکثر و برخاسته از فهم و تجربه‌ی افراد درگیر با آن است. این پژوهش با هدف فهم معنای سرطان در ذهنیت افراد، بر پایه‌ی 43 مصاحبه‌ی عمیق و نیم‌ساخت‌یافته (10 بیمار سرطانی، 10 نفر از اعضای خانواده و 23 نفر از اعضای گروه درمان (پرستار، پزشک سرطان شناسی و روان‌پزشک و روان‌شناس))، در مرکز اصلی درمان سرطان شهر اصفهان نوشته شده است. رویکرد پژوهش پدیدارشناسی و در ترکیب با جامعه‌شناسی تفهمی، روش پژوهش مطالعه‌ی کیفی اساسی، شیوه‌ی نمونه‌گیری ترکیبی از نمونه‌گیری هدفمند و مکمل و ابزار تحلیل، تحلیل مضمونی است. مطالعه روایت‌های افراد نشان‌دهنده‌ی پنج مضمون پذیرش سرطان از سوژگی تا تغافل، ابژگی بدن بیمار و بازتعریف نظم زندگی روزمره، دوگانه‌ی خانه/ بیمارستان و درهم‌ریختگی فضاها و روابط اجتماعی بیمار، خودبیگانگی بیمار ذیل اقتدار دیگری پزشک و بیمار به‌مثابه کلیتی یکپارچه در الگوی مراقبت پرستاری است. به‌طورکلی، هرچند روایت ایرانی از سرطان خاص بودگی‌های خود را دارد، اما با فهم جهانی از سرطان سازگار بوده که در آن، برساخت میان‌ذهنیت غالب پیرامون سرطان، بیش از آن‌که از علم پزشکی و اقتدار آن متاثر باشد از تصویر سرطان در فهم عامه تاثیر می‌پذیرد که بازتولیدکننده‌ی انگاره‌ی بنیادین سرطان به‌مثابه نیستی و مرگ است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Cancer Patients’ Experience between the Rupture of Lifeworlds and the Continuity of Social Intersubjectivity

نویسنده [English]

  • Tahereh Khazaei

Assistant Professor, of Social Sciences, University of Tehran

چکیده [English]

Cancer is a social phenomenon with plural significations that are created by the comprehending subjects. Therefore, cancer is best comprehended based on the experience of all people engaged in it other than the patient alone. This research comprehends cancer in the experience and subjectivity of various people by conducting 43 in-depth, semi-structured interviews with 10 cancer patients, 10 family members, and 23 healthcare staff in Isfahan’s major cancer treatment center. The approach of the study is phenomenology accommodated by interpretive sociology, the method is basic qualitative research, the sampling techniques are purposive and complementary, and the analytical technique is thematic analysis. The findings take us to five major themes: dealing with cancer from laxity to subjectivity, patient’s bodily objectivity in redefining the daily life order, the binary of home/hospital and the patient’s spatial and social bewilderment, patient’s alienation under the physician’s other’s authority, and patient as an integrated whole in the nursing care system. Overall, while the Iranian narrative has its own particularities, it complies with universal intersubjective comprehension of cancer in which the dominant intersubjective construct about cancer is rather shaped by the popular comprehensions (reconstructing the basic idea of cancer as death and mortality) than the physicians’ authority.

کلیدواژه‌ها [English]

  • "cancer"
  • 'experience'
  • "intersubjectivity"
  • " alienation"
  • "death"