تأثیر ساختار اجتماعی آموزش بر قوم‌گرایی دانشجویان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

10.22054/qjss.2013.6885

چکیده

در رویکردهای نظری معاصر، در چارچوب موضوع ساختار اجتماعی آموزش بر نقش آموزش به طور عام و آموزش عالی به طور خاص، بر تقویت کنش­های ارتباطی عام، تقویت مسئولیت پذیری اجتماعی، همبستگی اجتماعی، تولید سرمایه اجتماعی جدید و به تبع آن تلطیف خاص گرایی‌های فرهنگی و اجتماعی تأکید شده است. حال این که در واقعیت امر خاص گرایی‌های فرهنگی و قومی در دانشگاه­ها چه وضعیتی پیدا کرده است و تا چه اندازه ساختار اجتماعی آموزش در تعدیل قوم­گرایی مؤثر بوده است، قابل تعمق است. به همین دلیل این پژوهش با هدف بررسی وضعیت قوم­گرایی در دانشگاه­های شهر سنندج و به عنوان پژوهشی پیمایشی انجام شد. جامعۀ آماری شامل تمام دانشجویان دانشگاه­های کُردستان، پیام نور و آزاد اسلامی شهر سنندج در سال تحصیلی 91-90 بود که 600 نفر از جامعۀ یادشده بر پایۀ روش برآورد نمونه کوکران و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفیِ طبقه­ای انتخاب شد. به منظور جمع آوری داده­ها از یک پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. نتایج تجزیه و تحلیل داده­ها حاکی از آن است که میانگین قوم­گرایی (نمونه کل) معادل 15/54 است که بر مبنای یک مقیاس صفر تا 100 متوسط ارزیابی می­شود. بر مبنای نتایج تحقیق، متغیرهای سابقۀ دانشجویی، یادگیری تعاملی، تعاملات اجتماعی و روابط انجمنی اثرات مؤثر و کاهش‌دهنده ای بر قوم­گرایی داشته و در مجموع 40 درصد تغییرات قوم­گرایی دانشجویان را تبیین می­کنند. در بخش پایانی مقاله، دلالت­های یافته­ها و نتایج تحقیق در زمینۀ مدیریت مسالمت آمیز تغییرات فرهنگی در محیط دانشگاه مورد بحث قرار گرفته است

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Qvm‌Grayy social impact of education on students