بررسی عوامل مؤثر بر میزان سرمایه اجتماعی در دانشگاه علامه طباطبایی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استاد دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده

ایده سرمایه اجتماعی برای اولین بار توسط دانشمندان علوم اجتماعی در مفهوم وسیع ثروت اجتماعی و در آمد اجتماعی وارد ادبیات جامعه شناسی شد. مفهوم سرمایه اجتماعی مفهومی چند بعدی بین علوم اقتصاد، جامعه شناسی و علوم سیاسی است که نگاهی ارزشی به تعاملات اجتماعی در راستای دست یابی به اهدافِ نه فقط اجتماعی که سیاسی و اقتصادی دارد.این سرمایه زاده کنش و واکنش‌های افراد در شبکه روابط اجتماعی می‌باشد.
سرمایه اجتماعی به عنوان یک مفهوم به پیوندها و ارتباطات میان اعضای یک شبکه،به عنوان منبع با ارزش اشاره دارد که با خلق هنجارها و اعتماد متقابل موجب تحقق اهداف اعضای گروه می‌شود.لازم به ذکر است که بدون سرمایه اجتماعی،پیمودن راههای توسعه و تکامل فرهنگی و اقتصادی ناهموار ودشوار می‌شود. امروزه سرمایه اجتماعی سازمانی یکی از مهم‌ترین مباحث در مدیریت سازمان‌ها به شمار می‌رود و  نقشی بسیار مهم‌تر از سرمایه فیزیکی و انسانی در سازمان‌ها ایفا می‌کند. شبکه‌های روابط جمعی و گروهی، انسجام بخش میان انسان‌ها در یک سازمان و همچنین انسان و سازمان می‌باشد. در این مقاله سعی شده است تا سرمایه اجتماعی در دانشگاه به عنوان شبکه پیچیده‌ای از تعاملات اجتماعی مورد سنجش قرار گیرد.
روش تحقیق در این پژوهش روش پیمایش با استفاده از پرسشنامه است. نتایج این تحقیق نشان داد که در بین دانشجویان، میزان سن دانشجو، میزان گرایش به دینداری و سال ورود به دانشگاه، در میزان سرمایه اجتماعی آنها موثر بوده است.
در مورد اعضای هیأت علمی نیز تنها میزان گرایش به دینداری در میزان سرمایه اجتماعی آنها  موثر بوده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effective Factors on Amount of Social Capital at Allameh Tabatabaei University

نویسنده [English]

  • ezatolah samaram
چکیده [English]

The idea of "social capital" for the first time entered in to the literature of sociology by social scientists as social wealth and social income. Social capital is an interdisciplinary concept among economics, sociology and political sciences which has a valued approach towards social interactions in the goals achievement which are not just social but political and economical in nature. Such capital is created by interactions between people in a social relation network. Social capital refers to the links and communication between members of a network in which the creation of norms and mutual trust brought about fulfillment of goals. It should be noted that without social capital, following the path of development and cultural and economical fulfillment will be difficult and uneven. Nowadays, organizational social capital is considered to be one of the most prominent issues of organization management which plays a more key role than human and physical capital. The networks of public and group relations include cohesion among people in an organization and also between people and the organization. In this paper it is intended to measure the social capital at the university as a complex network of social interactions. The research method is a field survey based on questionnaire. The results show that among students whom are studied, age of the student, tendency towards the religious practices and the year of entry to university are the most significant effective factors in the level of their social capital. Considering the academic staff of the university, only the tendency towards religious practices influenced their level of social capital.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Social Capital
  • university
  • social trust
  • interpersonal social relation